İslam;

İtikatı sağlam,

İbadeti tam,

Ahlaklı olmak demektir…

İtikatı sağlam demek Allah’a, peygamberlerine ve Kur’an-ı Kerim’e kayıtsız şartsız inanmak, onun ve peygamberinin yolundan gitmektir.

İbadeti tam, Allah’ın emrettiği ibadeti yerine getirmektir.

Bu iki unsur Allah’a olan sorumluluğumuz.

Üçüncü unsur ise, belkide İslam’ın felsefesini oluşturur; Ahlaklı olmak…

Ahlak…

Öylesine önemli bir kavramdır ki, gerçek anlamda uygulanılabilse ne düşmanlık kalır, ne hırsızlık, ne uğursuzluk.

İslam, ahlaklı insanların dinidir. Ahlak İslam’ın temelidir.

İslam aynı zamanda hoşgörü dinidir. İslam’a inanan Müslüman hoşgörülüdür.

Ve İslam akıl dinidir. Akılla kavranır. Akıl ise okumayı, araştırmayı, sorgulamayı, bilmeyi emreder.

Hoşgörülü, akıllı Müslüman düşmanlık tohumları ekmez. Bilakis düşmanlığın yerine hoşgörüyü, güzeli, iyiiği hakim kılmak için çaba harcar. Çünkü Allah hoşgörüyü, güzeli, iyiyi emreder. Düşmanlığı, kötülüğü, haksızlığı, hırsızlığı, ahlaksızlığı, kini, nefreti meneder.

Türk Milleti, yapısı ve kültürü gereği hoşgörülüdür. Ya da hoşgörülüydü.

Sabah namazını eda edip evine gidenle, meyhaneden çıkıp evine giden sokakta karşılaştığında birbirlerine selam verip hal hatır sorabilecek kadar engin bir hoşgörüydü bu.

“Dindar nesil yetiştireceğiz” demek, bu hoşgörünün temeline konulmuş dinamittir. Bu toplumun kendisi ile hiçbir sorunu yoktu. Kendi arasında yaşadığı çatışmaları yine kendi hoşgörüsü ile tatlıya bağlamasını biliyordu.

Ama artık hoşgörü bitti. Öylesine nefret tohumları atıldı ki. Öylesine küçük küçük parçalara bölündü ve her parça birbirine düşman edildi ki. O tohumlar filiz verdi, kısa süre sonra meyvelerini de verecek. Ve onlarca yıl sürecek bir kavga dönemi başlayacak.

İntikam hırsı gözünüzü öylesine kör etmiş ki kabaran öfke selinin bir gün sizi de önüne katıp sürükleyeceğini göremiyorsunuz.

Neyin intikamını alıyorsunuz?

“Fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesiller yetiştirmek isteyen” Mustafa Kemal’den intikam almak istiyorsanız, hiç uğraşmayın, haddiniz değil…

Sizler sözde Müslüman’sınız değil mi? Allah’ın yolunda gidiyorsunuz, Peygamber efendimiz Hz. Muhammet(sa)’i örnek alıyorsunuz öyle değil mi?

Peygamber efendimizin nasıl yaşadığını biliyor musunuz? Hiçbir dünyalığının olmadığını, günlerce aç yattığı halde Allah’a olan inancını yitirmediğini, kendisine her türlü kötülüğü yapanları bile affedecek kadar yüce gönüllü oludğunu ve intikam beslemediğini, alçakgönüllülüğünü ve ümmetini birleştirici olduğunu biliyor musunuz? Adaleti, hukuku hakim kılmak için çalıştığının farkında mısınız?

Ya sizler? Yedi sülalenize yetecek mal varlıklarınızla, şımarıklığınız ve tepeden bakan hallerinizle, kin-nefret duygularınızla, topluma ektiğiniz düşmanlık tohumları ile, yol açtığınız haksızlıklar, hukuksuzluklarla nasıl Müslüman’sınız?

Peki nefret duyguları ile karışık yerine geçmeye çalıştığınız, gizli hayranlık besleyerek yolundan gittiğiniz Mustafa Kemal’i tanıyor musunuz?

Düşman Ankara sınırlarına dayandığı halde Meclis’i kapatmayarak demokrasi örneği verdiğini, camide hutbe okuyan ilk ve tek cumhurbaşkanı olduğunu, bir kuruşluk kişisel malvarlığı olmadığını, darmadağın olmuş bir toplumu bir ruh, hedef etrafında tek yürek haline getirdiğini biliyor musunuz?

Peygamber efendimizi zaten örnek alamazsınız. Mustafa Kemal’i de öyle.

Her ne kadar Mustafa Kemal’in yerine geçerek 2. Atatürk olmak isteseniz de, bu mümkün değil. Aranızda öyle büyük bir fark var ki, ne yaparsanız yapın kapatamazsınız.

Mustafa Kemal emperyalizmin karşısında kaya gibi duran bir liderdi… Mustafa Kemal İslam’ı vahabişleştirmek isteyen İngiliz, Amerikan, Siyonist beslemesi sözde tarikatçı, cemaatci hainleri bu milletin yakasından söküp atmıştı.

Bu dünyada tiransızın. Ya Allah katında?